ben buraya iyi şeyler yazmak istiyorum. komik şeyler. okurken gözünüzde canlanacak ve sizi otobüste güldürecek türden.

ama belki de benim ilhamım karanlık duygulardır. sanatta ben buyumdur. bundan besleniyorumdur. benim sanatım derin duygulardır. kimsenin kolay kolay itiraf etmeye cesaret edemeyeceği türden bir sanat benimkisi.

kaç kişi ‘’kaygıdan ölüyorum, biri ambulans çağırsın, aklımı yitiriyorum!’’ cümlesini bir yere yazabilir? hatta kendine bile söyleyebilir mi? insan olmanın kırılgan egosu, bu denli dipte olduğunu kabullenmeye hazır mıdır?

ben hazırım. ben, hissettikleri için utanmayanlardanım. tıpkı bir simyacı gibi, karanlık duygularımı sanata çeviriyorum. kömürü elmasa dönüştürenler gibi.